تبليغاتX
الما


الما

...و چشمانت با من گفتند که فردا روز دیگری است

 چه گويم ؟ چه گويم ز غم ها كه دوش
من و آسمان هر دو ، شب داشتيم
به اميد مردن به پاي سحر
من و تيره شب ، جان به لب داشتيم
من و آسمان ، هر دو ، شب داشتيم
مرادل ، سياه و ورا چهره تار
ورا ديده ي اختران ، سوي راه
مرا اختر ديدگان ،‌ اشكبار
شب تيره را دشت ، تاريك بود
 مرا تيرگي بود ، در جان خويش
من از دوري ماه بي مهر خود
شب از دوري مهر تابان خويش
شب تيره را روز روشن رسيد
 مرا تيرگي همچنان باز ماند
كتاب شب تيره پايان گرفت
مراداستان در سر آغاز ماند

                                            "سیمین بهبهانی"
                                   

نوشته شده در یکشنبه سیزدهم آذر 1384ساعت 19:32 توسط مانی| |

موطن آدمی را بر هیچ نقشه ایی نشانه ای نیست

موطن آدمی در قلب کسانی است که دوستش می دارند

نوشته شده در سه شنبه یکم آذر 1384ساعت 19:24 توسط مانی| |


Design By : Night Skin