کسی نمی داند که آخرین سلامش را چه هنگام خواهد گفت

وآخرین سلامش را چه کسی پاسخ خواهد داد

به این موضوع که فکر می کنم دلم می خواهد وزنه ای به واپسین لحظات زندگیم بیاویزم

و سلامم را طولانی تر از همیشه ادا کنم

و اگر بدانم که این آخرین سلام است گل مریمی خواهم چید و همراه با آن سلام آنرا به تو هدیه خواهم کرد

تویی که آخرین سلامم راپاسخ خواهی داد

بعدها به من بگو که سلامم گرم بود؟و اگر نبود مرا ببخش 

به این خیال خوش بوده ام که بارها تو را خواهم دید

کسی نمی داند که آخرین نگاهش بر چه کسی خواهد نشست

وآخرین نگاهش را چه کسی پاسخ خواهد داد

آخرین عزیز     او که در آشیانه ی چشمم برای همیشه لانه خواهد کرد

اگر بدانم این آخرین نگاه ا ست دیگر چشم از او بر نخواهم گرفت

پس ای عزیزترین و ای کسی که آخرین نگاهم از آن توست ببخش اگر سردی آخرین نگاهم دلت را آزرد

چه کنم که مجال جبران نبود و من غا فل به گمان اینکه باز فرصت هست  به سادگی از کنار آن گذشتم

زندگی در نظرم همچون رودخانه ایست که با سرعت در جریان است و ناگهان در گوشه ای از تابلوی زمان می ایستد

تو که زمان توقف رودخانه عمر مرا شاهد خواهی بود بعدها به من بگو آخرین لحظات آبیم کجا بی رنگ شد

کسی نمی داند که آخرین نگاه و آخرین سلامش را چه هنگام خواهد گفت

پس بیاییم خوب به هم نگاه کنیم و گرم به هم سلام کنیم

شاید که این آخرین  مجال باشد..

نوشته شده در پنجشنبه سی ام تیر 1384ساعت 18:39 توسط مانی| |